Różne problemy, różne potrzeby. Raport Porozumienia Autyzm-Polska
![W sali komisyjnej w Sejmie stoją uczestnicy posiedzenia zespołu ds. autyzmu. Wśród nich m.in. poslanka Maja Nowak. Za ich plecami są godło, flagi Polski i Unii Europejskiej a także telebim wyświetlający transmisję z posiedzenia.](/files/nowe.niepelnosprawni.pl/public/2024/posiedzenie_zespol_parlamentarny_autyzm_25_07.jpg)
Dwie grupy osób z autyzmem o różnych cechach i różnych potrzebach wyłaniają się z badania ankietowego, przeprowadzonego w ramach w ramach kampanii społecznej Porozumienia Autyzm-Polska „Zacznijmy liczyć się w Polsce”. To pierwsze tak duże badanie na temat potrzeb osób z autyzmem w Polsce.
Ankiety wypełniło ponad tysiąc osób. Były to osoby z autyzmem – lub w przypadku osób, które nie mogły tego zrobić samodzielnie – ich rodzice czy opiekunowie.
Wyniki pokazują ogromną skalę niezaspokojonych potrzeb osób z autyzmem w Polsce, szczególnie dotyczących wsparcia mieszkaniowego i opieki psychiatrycznej. Osoby z autyzmem zostały m.in. zapytane o ich potrzeby w ośmiu obszarach:
- pomoc w porozumiewaniu się,
- dostęp do psychiatry,
- korzystanie z ośrodka dziennego pobytu,
- cisza w otoczeniu,
- pomoc w prowadzeniu gospodarstwa domowego,
- pomoc w poruszaniu się poza domem,
- zamieszkanie w mieszkaniu wspomaganym lub małym domu z indywidualnym wsparciem,
- znalezienie i utrzymanie zatrudnienia.
Ankietowani mogli ocenić ważność każdej z tych potrzeb na skali od 1 do 5. Aż 68 proc. ankietowanych postawiło „piątkę” przy dostępie do psychiatry. To najważniejsza potrzeba dla całej grupy ankietowanych. Nic dziwnego, nawet na prywatną wizytę u psychiatry w Polsce zwykle trzeba czekać miesiącami.
Pozostałe potrzeby zostały wskazane za najważniejsze przez od 44 do 50 proc. uczestników badania. Największy konsensus panował w kwestii wysokiej istotności potrzeby dostępu do psychiatry oraz potrzeby ciszy w otoczeniu.
Wyraźny jest podział badanych na dwie grupy, o podobnej liczebności. W grupie A, w której dominują osoby z niepełnosprawnością intelektualną i problemami komunikacyjnymi, potrzebę zamieszkania na stałe ze wsparciem deklaruje aż 81 proc. ankietowanych. W grupie B – gdzie dominują osoby w normie intelektualnej, komunikujące się za pomocą mowy – tylko 19 proc.
Ta grupa z kolei bardzo potrzebuje odpowiednich dla siebie miejsc pracy i wsparcia w ich utrzymaniu.
Porozumienie Autyzm-Polska od lat zabiega o ustawowe zapewnienie finansowania mieszkalnictwa dla osób o szczególnych potrzebach wsparcia, w tym osób z autyzmem i sprzężonymi niepełnosprawnościami. Brak takich rozwiązań, powszechnych w krajach wysoko rozwiniętych, sprawia, że życie osób z autyzmem po śmierci rodziców zwykle staje się koszmarem i trwa krótko. Trafiają one bowiem do dużych domów pomocy społecznej lub okresowo do szpitali psychiatrycznych, instytucji nieprzystosowanych do opieki i terapii osób z autyzmem. Tam często – z braku wiedzy i wykwalifikowanej kadry , która nie umie sobie poradzić z ich trudnymi zachowaniami i kompulsjami – podaje się im bardzo duże dawki leków uspokajających, które uniemożliwiają często jakąkolwiek sensowną aktywność. Dlatego konieczna jest Ustawa o mieszkalnictwie wspomaganym dla osób z niepełnosprawnościami, która zagwarantuje stałe finansowanie małych domów z indywidualnym wsparciem oraz mieszkań wspieranych. Porozumienie od dawna głośno mówi także o potrzebie łatwego dostępu do psychiatry, oraz wsparcia aktywności zawodowej osób z autyzmem. Raport z naszych badań po raz pierwszy wyraziście pokazuje skalę i hierarchię potrzeb osób z autyzmem, których liczbę w naszym kraju szacuje się na 200 000 osób.
Komentarze
-
Autyzm
29.07.2024, 10:47Jak długo jeszcze państwo będzie wykluczać osoby ze spektrum autyzmu, nie rozumieć ich potrzeb, nie wspierać w uzyskaniu pracy, a przede wszystkim w jej utrzymaniu. Udawać, że nie ma problemu, zajmować się tematami zastępczymi. W małych miejscowościach osoby z autyzmem tak naprawdę nie mają realnej pomocy. A co jeszcze chyba najgorsze to brak zrozumienia i ostracyzm. Niestety często że strony osób, które powinny pomagać.odpowiedz na komentarz
Polecamy
-
23 razy na podium, czyli 16. miejsce w tabeli medalowej reprezentacji Polski na igrzyskach w Paryżu
-
Karolina Pęk: od wstydliwej dziewczynki do wielkiej mistrzyni paralimpijskiej
-
Barbara Bieganowska-Zając z piątym złotem igrzysk. „To nie koniec! Jadę do Los Angeles po szósty!”
-
„Król deszczu”. Rafał Wilk z brązowym medalem igrzysk
Co nowego
- „Poza miłością do Ciebie mam niewiele. Spisałem więc testament”.
- Jakie mieszkania i domy dla osób z niepełnosprawnościami? I kiedy?
- Konferencja „Stwardnienie rozsiane. Wiem więcej”
- 23 razy na podium, czyli 16. miejsce w tabeli medalowej reprezentacji Polski na igrzyskach w Paryżu
- "Solidarnie w dostępności". Regionalna Konferencja REHA FOR THE BLIND IN POLAND 2024 w Gdańsku
Dodaj komentarz